Bez

 

nie wiem kim jest ta

skryta pod raz dwa

czasem nie wiem wcale
czym utkane jest wcielenie

pokryte płaszczem z grubej skóry.

Lecz mimo iż brakuje
czegoś czemuś ko-

To nie wynajduje cudzych kożuchów
a czekam

aż pod taflą uspokoją się aorty

Wtedy wracam
i z portu melduje

- Taka sama jestem jak zawsze -
Szczęśliwa do niemożliwości

Statement

Ja, Sara Kieblesz, uroczyście ogłaszam, iż

Forgotten Sraszek is a freaking asshole, i will never want to meet him again. Dot.

Bojawiem

Są takie dni, wieczory, czy pół roku, kiedy to widzieć mało szczytnie godzi w rozumne serce wszechświata. Kiedy do marności upodabnia się twarz, rysy nabierają kształtów letniego zagubienia. Właściwości umykają przelotnemu spojrzeniu zza nie-do-widzianych mgieł. 

To serie strat, które uleciały niby dym o poranku, jasne wspomnienie paleniska wschodu. Nic nie stoi, lecz przeszkoda niewidzialny płaszcz zakłada, ze zmrokiem się zakłada, o włosy targając się Twe. 

                                                                                                                   Bez miary, bez żartów.

Świętobliwie, bez ogródek, boczne ścieżki zeszły na agonię betonu.

Swąd się wywodzi (lecz ognia nie widać) z dawnych dzielnic ładu.

  

I już on tylko, płomień bezwstydny, a kruchy, w jedyne oczy zapada

ogień goni ogień, łza dogania deszcz

Nie skazani, a wybrani, by . P r a w d z i w i e Ż y ć

    Od teraz zajmuję się wyłącznie           Ż Y C I E M

opowieści o sikorkach, skrytych w mym dywanie.

          *** 
                                                                       *Grafomaństwo^2*
Próbuję nadgonić
czas zatracony                                                 Kiedyś na pewno
w odmętach myśli                                           Teraz
                                                                                          może
Szykanuję Prawdę
karmiąc Niepokój                                            Nie będzie już tak,
                                                                         że myśli rzucone
Zastój.                                                              na wiatr głębię swą
                                                                                         zatracą
Szukam i czekam
A należy iść bez ciebie przy boku.                  Nie będzie już chwili
                                                                         pustej goryczy -
                                                                         Dzban będzie pełny
                                                                         Lecz nie od twoich
                                                                                         łez
                                             
                                                                         Nie będzie sensu snuć
                                                                         marzeń bo marzenia
                                                                         dogonią rzeczywistość
                                                                         z prędkością mar

***

Samotność niesamotna, poszukująca              I tylko wtedy zrozumiemy że
spokoju                                                            Kiedy obdzielimy szczęściem się
Od spraw niewiele kornych by stawać się      nawzajem
marnymi                                                          za wszystkie chwile
                                                                         Na raz

                                                                         Ach, gdybyż można było tak.


                                                                         Małe szczęścia
                                                                         Winni
                                                                         Małym szczęściom
                                                                         Spójrz -
                                                                                        jak dużo!